Iridescent cloud

作词 : Number/KOZ

作曲 : Number/KOZ

编曲 : Number

混音/封面：Number

Sarkar

ئويلايمەن ھەر كېچە بۇرۇنقى تىلىكىمنى

دوست بۇرادەر بىلەرمۇ بىر كۈن كېرىكىمنى

بۇ يول ئۇزاق يول قىلتاق بىلەن توزاق يول

ئۇشتۇمتۇت غايىپ بولسام كىملەر قىلار دېرىكىمنى

f.. k ياشلىق f.. k مەكتەپ f.. k جەميەت f.. k ھەممىگە

دەپ تۇرۇپ يەنە قىيالمايمەن

ئادەم دېگەن شۇنداق چىدىماس قۇدرىتىم يەتمىدى

يۈرەكتىن ياخشى كۆرمىگەنگە قىيدىماس

ئامراق بولدۇم ھاراق بىلەن ئۆزۈمنى يوقىتىشقا

پىغانلىق كەيپىياتتا ئامالسىز ، مەن توختىتىشقا

ناخشام ئۆزۈم ئۈچۈن ئەڭ بەختلىك باغچا

باش ئەگكۈم يوق تۇرمۇشتىكى ھەر خىل بېسىم قورقۇتۇشقا

پەسكەش ئەتراپ رازىمەن كۆتۈرسەم ئەپكەش

سەركەرسەرۋاز شىنجاڭ hip hop تا ئالتۇن رەپكەش

بىر كۆزۈمدە نەپرەت بىر كۆزۈمدە ئۈمىد يانار بىر كۈن

بۇ ئەسەرگە داخىل بالىلار سانى ئەسلى نەق بەش

Mc-Koz

قىسمەت كېلىدىكەن ھەر ئادەمنىڭ بېشىغا

تامچىغاندا كۆز يېشى يىيىلىۋاتقان ئېشىغا

ھېس قىلىدىكەن باشقا كۈن چۈشكەندە ياندا كىملەر بار

ئىشى بار ئادەملەر بۇ يېقىن كەلمەس قېشىغا

قاقشىما بۇ جەمىيەتنىڭ قانۇنى

تويغۇزغىلى بولمايدىكەن ئىنسانلارنىڭ قانىنى

كىم بىلەن كىمنىڭ كارىنى ، كىم قىلىدۇ قەدرىنى

ئۆتكەن ئىشلار ئۆتىۋەرسۇن قەدىرلەيلى بارىنى ئېي

ئەتە نېمە ئىش يۈز بېرىدۇ ئۈمۈدنى بەك جىق باغلىما

ياخشى بولىدۇ دەپ ئۆزۈڭنى تەسەللىي بىلەن ئالدىما

يامىنى كەلسە ئەگەر ئىشنىڭ ئۆزۈڭدىن كۆر قاينىما

ئۆتنە ئالەم ئۆتنە دۇنيا بەخت ياردىن ئايرىما

دۇرۇس ياشا ، دەيمەن ئۆزۈمگە دائىم

دادام قۇياشىم بولسا ئاپام مېنىڭ ئايىم

ئاىلەمگە ئىپتىخارىم سۆيۈملۈك ئايالىم

شۇلار بولسا كۇپايە كېلىدۇ ماڭا باھارىم

Number

سۆيۈپ ئۆتىمەن ئۆزۈمنى دەپ باشتا خاتا ئۆزۈمگە كەم

يۇغارمىدىم كۆزۈمگە نەم يوقسۇلۇق قوشۇپ غەمنى

تۇرمۇشۇمنىڭ قانداقلىقى ئۆز ئۆزۈمگە ئايان

توختۇغۇم كەلمەيدۇ ئارزۇيۇم بىلەن چىگىپ بەلنى

ھەممىمىز سۈرۈپ باققان مۇھەببەتنىڭ پەيزىنى

كىممۇ ئويلىغان ئازابلار ۋە پالاكەتنىڭ كەينىنى

جەمىيەتنى چۈشەنمەيمەن مۇئەللىم سۆزلىگەندەك

مەكتەپتىمۇ تايىنلىقتىن بىلمەي بۆلۈش كەرلىنى

بەلكىم بۈگۈن ئەتە، بۇ ھاياتىڭنىڭ ئاخىرى

كۆرەلمەيمىز ئەپسۇس كىملە شۇ پولونىڭ داخىلى

خۇشاللىق ئەۋزەل بۇ ھايات كۈلكىنىڭ بازىرى دە

تۇنجى نەپەستە ھەممىمىز يېغا بىلەن ئاپىرىدە

پىيالەمدىكى چاي ئەمەس توشتى تاماكا كۈللىرى

سەن بىز ئۇنتۇپ چوڭلار يادىدا شۇ جاپالىق كۈنلىرى

يالغۇز ئولتۇرۇپ يازغان قۇرلار بەتكە توشاپ كەتتى

بىر بوتۇلكا ۋۇسۇغا زاكۇسكا قىلدىم ئۇششاق دەتنى